ملاحظه مىفرماييد كه تعبير « الى من تكلنى . . . » موهم شديدترين اعتراض است و انگار كه آن صاحب خلق عظيم مىخواهد عرض كند اى پروردگار مستضعفان و پروردگار من ! شئون ربوبيت و صفت ارحم الراحمينى تو چگونه مرا به بيگانه‌اى مىسپارد كه از من بيزار و از ديدارم كراهت دارد ؟ ! و چطور مرا به دشمنى كه بر امورم مستولى و مسلّط است ، واگذار مىكند ؟ ! آيا ربّ المستضعفين و ربّ من كه مستضعفم بايدم به اين‌ها برگذار كند ؟ ! اين بود توضيح اجمالى درباره توهم اعتراض ناشى از برخى تعبيرات وارده در قرآن مجيد و ادعيه و مناجات و مباهلات معصومين عليهم السّلام . همان‌گونه كه اين اشكال به عنوان « ايهام اعتراض » عنوان گرديده است ، واقعيت نيز چنين است ، زيرا انبساط در شكواى إلى اللّه تعالى و مسألت از حضرتش كه از لطيفترين حالات اوليا و عرفاء باللّه تعالى است به غلط اعتراض توهم گرديده و احيانا برخى ، انبساط در شكوى و مسألت از واهب العطايا را سوء ادب پنداشته‌اند كه چنين پندارى خود ستمگرى به معارف الهى است . هجر جميل و صبر جميل در قرآن كريم ، خداى - عزّ و جلّ - امر فرموده رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله را به هجر جميل : « و اهجرهم هجرا جميلا » « 1 » و صفح جميل : « فاصفح

--> ( 1 ) المزمّل - آيهء 10 .